O wrześniowym występie Agnieszki Rösner-Zawilińskiej w Brukseli...

O występie w Brukseli na wernisażu międzynarodowej kolekcji miechowskiej galerii „U Jaksy”, w konsulacie polskim — na stronach tamtejszego polskiego radia „Róża” zanotowała Bożena Magdalena Pietrasz:

Pani Agnieszka, jako wokalistka, jest duszą kabaretu, która znakomicie wciela się w grane postacie, obdarzona cudownym, dźwięcznym glosem, pięknie harmonizującym z blond włosami, jest usposobieniem słowiańskiej artystki. Pani Agnieszka angażuje zmysły widza, absorbując swoim śpiewem i zachowaniem na scenie jako kobieta i artystka. Radio Róża pozostaje w kontakcie z artystką, o następnych występach w Brukseli na pewno Państwa poinformujemy. Polecamy, będąc wciąż pod wrażeniem wczorajszego występu.

O niedawnym występie Agnieszki Rösner-Zawilińskiej w Budapeszcie...

O niedawnym koncercie Agnieszki Rösner-Zawilińskiej w Budapeszcie pisze Bożena Bogdańska-Szadai:

4 października w salonie Polskiego Stowarzyszenia Kulturalnego im. J. Bema na Węgrzech, na zaproszenie Samorządu Polskiego V dzielnicy Budapesztu, ze spektaklem „Samotna miłość czyli cud! tra! la! la!” wystąpiła znakomita gwiazda krakowskiego kabaretu „Loch Camelot” Agnieszka Rösnerówna, której urokliwie towarzyszył, akompaniując na fortepianie, kompozytor większości wykonywanych przez artystkę piosenek, i zarazem osobowość „Locha Camelota”, Edward Zawiliński.

(kliknij, aby powiększyć)

Agnieszka Rösnerówna mówi o sobie, że nie jest aktorką, nie jest też stypendystką miasta Krakowa, a jest po prostu prawnikiem. Od maja 2006 roku jest laureatką III Ogólnopolskiego Festiwalu Piosenki Kabaretowej O.B.O.R.A. w Poznaniu, gdzie również uzyskała nagrodę publiczności. Od 2001 roku występuję w kabarecie Loch Camelot przy ul. Św. Tomasza w Krakowie. 4 maja 2002 r. na deskach kabaretu odbyła się premiera jej solowego programu pt. „Szukaj mnie”. Składają się na niego bardzo różne stylistycznie, a także historycznie piosenki. Śpiewa teksty W. Szymborskiej, A. Ziemianina, i A. Żarnowskiego. W programie nie brakuje klasyki polskiej (J. Tuwim, B. Leśmian, M. Hemar) i zagranicznej (Cwietajewa, Wertyński, Piaf).

(kliknij, aby powiększyć)

To w Krakowie, a ja po obejrzeniu jej budapesztańskiej „Samotnej miłości” stwierdzam, że Agnieszka Rösnerówna owszem jest aktorką i to niezłą, doskonale wciela się w przeróżne postaci od kobietki naiwnej, flirtującej z sobą i z życiem, po drodze spotykając na przykład „babę” spod Myślenic, po kobietę dojrzałą, wampa, absolutną gwiazdę, obiekt westchnień i niespełnienia wielu mężczyzn. A przy tym wszystkim ogromna doza humoru, liryki i piękna. Spektakl znakomicie dopełnia mężczyzna (prywatnie mąż Agnieszki), który poza grą na fortepianie również śpiewa, a robi to nie byle jak, doskonale oddając klimaty Wertyńskiego, a przede wszystkim niepowtarzalny klimat sentymentalnej, „jesienniejącej na jesień” miłości. Nadzwyczaj przedni był to pomysł zaprosić tę niecodzienną parę artystów do Budapesztu, a jak się dowiadujemy ze źródeł półoficjalnych, być może zawitają oni do nas ponownie już w grudniu tego roku. Oby się tak stało!

(b.) - Bożena Bogdańska-Szadai

(kliknij, aby powiększyć)

(Ta recenzja na stronie portalu www.polonia.hu)

powrót na stronę główną